Waw! (18 juni 2007)

Vrijdag was waarschijnlijk de leukste dag die ik op het werk al meegemaakt heb! Om 5u30 opgestaan om al met de shuttle van 6u30 naar het werk te gaan. Om negen uur waren we ter plaatse = the middle of nowhere. Maar daar werd er in een mum van tijd een mobiel tuberculosis-screening center opgezet! Ik was even onder de indruk van de efficientie waarme dit hele opzet gebeurde. Je kan het zien op de foto’s. Een generator, een vrachtwagen met een mobiele X-ray, een receptie in een tentje, een dokter in een ander tentje, en de mensen op houten bankjes. Dit is een studie waarbij de CDC de TB prevalentie in kaart wil brengen. Eerst gaat een community werker langs in de hutten en kondigt aan dat er mensen van de CDC kunnen langskomen. De volgende dag gaat de community interviewer dan langs. Ik ben mee gewandeld tussen de struiken naar een hutje. Eerst wordt het gezin geïnformeerd over de studie en wat er allemaal gaat gebeuren. Als ze toestemming geven om mee te werken, ondertekenen ze een informed consent en beantwoorden ze een aantal vragen over hun longfuncties. Daarna geven ze sputum in een klein buisje (ook te zien op de foto’s) en krijgen ze een uitnodiging om de volgende dag langs te gaan bij de mobiele screening eenheid voor een X-ray. Het sputum en de X-ray worden geanalyseerd en indien ze positief testen, krijgen ze gratis zeven maanden medicijnen voor de behandeling van TB.

Ik ben helemaal rondgeleid in het mobiele centrum en nadien zijn we een aantal van hun patiënten gaan interviewen om hun ervaringen op te tekenen. De moeder met haar twee kindjes was zeven maanden geleden doodziek maar werd toevallig door een verpleegster opgemerkt en op die manier ingeschreven in de studie. Na 7 maanden behandeling kan ze weer voor haar kinderen zorgen en die zijn nu gelukkig geen weesjes geworden. Het was een erg emotioneel interview, je moest er echt wel even van slikken. Om twee uur zijn we nog even traditionele vis gaan eten en heb ik nog wat foto’s van het Victoria meer kunnen nemen.

Het weekend was bijzonder mooi! Samen met Dennis en Jane en hun kinderen Bryce en Kiana, mijn collega Laura en een vriendin, nog twee Canadese verpleegsters en Mark ben ik naar Kakamegaforest geweest. Het enige tropische regenwoud in Kenia. Het was adembenemend mooi! Hoewel ik er toch ook een dubbel gevoel bij had. Eerst rijd je door de sloppenwijken en wat regenwoud en plots bevind je je in een oase van groen vol huisjes in koloniale stijl. Het was zalig om een warme douche te nemen en in een bed te slapen met een echt donsdeken, maar het is ook wel een beetje bizar dat je vergeet dat je op een aantal kms van de sloppenwijken zit …

Onder leiding van een gids hebben we een 4-uur-durende wandeling gemaakt waarbij we nauurlijk allerlei soorten apen, vogels, vlinders en bomen gezien hebben. Mijn zoom is niet sterk genoeg om daar goede foto’s van te maken, maar ik zal binnenkort wel wat foto’s van de anderen online zetten. Maar ik heb wel mooie foto’s kunnen maken van de zonsopgang! Zondagochtend zijn we om 5:15 opgestaan om dan de heuvel op te klimmen en de zonsopgang te bewonderen. Het hotel bevond zich op ongeveer 1500m en we zijn geklommen tot 2100m. Sommigen vonden het hotel de hemel op aarde, ik vond toch eerder die top de hemel op aarde . Onze groep kon het goed met elkaar vinden en het was dus een geslaagd weekend!