Toen Koen en ik nog kindjes waren, zaagden we elke vakantie voor een Kinder Surprise. Telkens we aan de kassa kwamen van de supermarkt in Tux (Oostenrijk), keken we met pruilogen naar onze mama en met een beetje geluk kregen we dan allebei een chocoladen ei.
Zaterdagmiddag was ik in de supermarkt in Nairobi en wat stond er daar aan de kassa … Kinder Surprise. De nostalgie heeft gewonnen en ik ben nu een poppetje van Merlijn de Tovenaar rijker. Waarom vertel ik dit verhaaltje?
Dit is een van de vele voorbeelden dat aantoont dat Nairobi totaal anders is dan Kisumu. In Kisumu zal je nooit kinderchocolade vinden, laat staan pesto (de eigenlijke reden waarom ik in de supermarkt was). Toen we vrijdagavond aankwamen in Nairobi konden Laura en ik alleen maar waw! zeggen. We hadden in een Italiaans restaurant afgesproken en voor ons was het eeuwigheid geleden om een menukaart te zien met meer dan 2 pagina’s of een propere, fris ruikende toilet. Behalve het feit dat je al die kleine dingen beter weet te appreciëren, ontdek je ook hoe snel je je aanpast aan je omgeving en je het helemaal niet meer erg vindt om onder koud water te douchen of elke ochtend de mieren van het aanrecht te verwijderen.
In elk geval hebben we vrijdag enorm genoten van ons Italiaans gerecht. Het was fantastisch om een pizza te eten met smaakvolle kaas! We verblijven hier ook bij mensen van de CDC in een van de meest beveiligde appartementsblokken van Nairobi. Ik heb internettoegang gehad dit weekend en er was een openluchtzwembad zonder muggen en zout water! Zaterdagochtend om 6u30 ben ik al in het zwembad gedoken. Het was freezing cold, maar het was toch de moeite. Ik kon mijn adem zien van de kou … om je maar een idee te geven! We zijn onze eerste dag in Nairobi niet begonnen in het toeristische gedeelte, maar we zijn een klein beetje buiten de stad gereden om naar het giraffenweeshuis en olifantenweeshuis te gaan. In deze weeshuizen vangen ze dieren op die aan hun lot overlaten zijn in de safariparken. Ze proberen ze weer op de been te brengen om ze dan later terug te laten integreren in de natuur. De giraffen konden we zelf eten geven, maar er zijn toch wel aangenamere dingen dan een glibberige zwarte schuurpapier tong. De olifantjes waren superschattig, daar heb ik toch meer mijn hart aan verloren dan aan die giraffen. ‘s Middags hebben we weer van een heerlijke maaltijd genoten in Karen. Dit is de sjieke buurt van Nairobi. Aangezien wij in Kisumu wonen is voor ons al deze luxe aangenaam maar ook raar. Het viel op dat er een enorm groot klassenverschil is in Nairobi. Maar in deze sjieke buurt zie je veel minder Kenyanen wat het iets makkelijker maakt om toch van al die luxe te genieten. En onder luxe moet je natuurlijk geen Belgische luxe verstaan, maar gewoon al die kleine dagdagelijkse dingen waar wij thuis altijd toegang tot hebben.
Zaterdagnamiddag zijn we naar een pottenbakkerij geweest waar ze eveneens prachtige juwelen maken. De eerste souvenirs zijn ondertussen gekocht. ‘s Avonds zijn we naar een Thaise restaurant geweest om daarna nog iets te gaan drinken in een trendy lounge. De DJ van dienst was de deputed director van CDC Nairobi.
Zondagochtend ben ik terug om 6u30 begonnen met een frisse duik in het zwembad. Een km zwemmen later had ik geen gevoel meer in mijn tenen en was het dus tijd om het koude water te verlaten. Via via zijn we in contact gekomen met een Keniaans koppel uit de betere klasse en zij hebben ons heel de dag op sleeptouw genomen. Ze hebben ons het centrum getoond, al de residentiele wijken rond Nairobi (o.a. de Belgische ambassade) en hebben ons mee uitgenomen voor brunch. Een heerlijke bagel met gerookte zalm en een wafel met warme chocomelk (maar goed dat we in de ochtend gaan zwemmen). In de namiddag zijn we nog even langs de Masai markt (souvenirs) gelopen en om 3:30 heb ik dan een taxi richting luchthaven genomen. Om 18u10 was ik terug in Kisumu en terwijl ik naar huis wandelde heb ik een gratis lift gekregen. Twee Indische vrouwen vonden dat ik niet alleen mocht wandelen (het was licht en een hele drukke straat) en hebben mij dus persoonlijk afgezet voor de deur.
Na wat bijkletsen met mijn Clara, hebben we pasta gemaakt met … pesto, woohoo! En nog veel belangrijker, we hebben nu internet in ons appartement! Dus ik kan nu ook af en toe op MSN komen, woohoo! Het is geen draadloos internet vandaar dat ik niet altijd online zal zijn. Maar het is wel heel fijn om internet te hebben!
No comments:
Post a Comment