Nog drie weken en ik vlieg weer naar huis! Het is onvoorstelbaar hoe snel de tijd hier voorbij vliegt! Het voorbije weekend ben ik thuisgebleven en ik heb er eigenlijk van genoten. Mijn roommates zijn naar het regenwoud geweest en ik had het appartement voor mij alleen. Het is wel fijn even tijd voor jezelf te hebben, want je bent hier nooit alleen.
Woensdag is Sonal gearriveerd, zij is onze derde roommate. Ik weet niet hoe de CDC zijn stagairs heeft geselecteerd maar ze zijn er toch in geslaagd om drie mensen te kiezen die goed overeenkomen! Gelukkig maar!
De foto’s die ik deze week al online gezet heb, zijn genomen in Kiboko bay alias Nijlpaard baai. Jammer genoeg hebben we er geen gezien, maar er zitten er wel degelijk. Laura had er een buffet georganiseerd voor al de buitenlanders die werken voor de CDC. Het was gezellig en vooral grappig dat er zelfs security aanwezig is. Die was er natuurlijk niet voor de stagairs, maar van zodra er 10 mensen van de CDC samen zijn moet er security ingezet worden. Zij werken allemaal voor de Amerikaanse ambassade en bijgevolg zijn ze ‘doelwit’. Uiteraard is dit niet echt het geval in Kisumu (eerder in Nairobi), maar het is wel goed te weten dat de veiligheid zo belangrijk is voor de CDC.
Donderdagavond zijn we naar het schoolfeest geweest van de internationale school. Bryce en Kiana (de meisjes die in onze compound wonen) moesten ook optreden en dus zijn we even gaan kijken. Het is gewoon interessant om dit mee te maken! Elke klas had iets voorbereid en had een boodschap mee te delen. Een van de sketches ging bv. over de corruptie in Kenia en deze 10-jarigen eindigden hun spektakel met “honesty is the best policy!”.
Vrijdagavond was weer een feestje … het lijkt alsof ik nooit anders doe J. Maar ik heb ook wel veel gewerkt deze week en ik kijk al uit naar de komende week want ik maak vooruitgang in mijn data-analyse en kan al beginnen schrijven aan de paper. Het feestje was in het huis van onze baas, en geef toe als je YMCA staat de dansen in de living van je baas … dan moet het een goed feestje zijn!
Oh en toen ik vrijdag toekwam aan onze bureaus, herken ik daar plots Lucie. Zij is een Duitse arts die het voorbije jaar een Master in Public Health studeerde in Boston en dus een aantal vakken samen mij gevolgd heeft. De wereld is toch ongelooflijk klein! Maar het was wel tof om iemand tegen te komen die je kent! Zaterdagavond zijn we dan samen gaan eten en hebben we wel vijf uur aan een stuk gebabbeld.
Voila dat waren al de random stories van de voorbije week! Tot volgende week!
No comments:
Post a Comment