Toch gebroken ...

Dag allemaal,

Vorige week rapporteerde ik geen breuken, maar helaas is men toch tot de constatatie gekomen deze week dat ik drie ribben gebroken heb, waarbij er eentje behoorlijk van plaats is verschoven. Wegen de aanhoudende pijn heeft men de foto's van mijn ribben wat beter bekeken en is men tot deze conclusie gekomen. Gelukkig was de diagnose van mijn hoofd correct, alles is zo goed als hersteld. Dinsdagavond mocht ik dan eindelijk naar huis en woensdag heeft de huisarts dan mijn dosis pijnstillers verdubbeld want helaas ... gebroken ribben kunnen erg veel pijn doen.

Gelukkig word ik hier in Belgie omgeven door fantastische vrienden en familie. Hartelijk dank aan iedereen die bloemen heeft gestuurd, kaartjes, en ook aan degene die gebeld hebben en langsgeweest zijn. Ik probeer mij het lijstje van deze week te herinneren: Nonkel Willy, tante Linda en Els, Pieternel, Nathalie en Barend, Elsie en Tom, Stephanie, Alfons en Marleen, Hilde, Ellen, Ruben, Mama, papa, oma, meme, pepe, Koen, Tina, Elke, Nonkel, mijn schoonouders en schoonbroer, ... en misschien ben ik er nog wel vergeten, maar het bezoek wordt echt heel erg geapprecieerd!

Ik ben zelfs een keertje buiten geweest deze week. Ruben en ik zijn wat Ikeameubels gaan uittesten en zaterdagavond mochten we naar de feest bij Ruben's ouders die 35 jaar getrouwd zijn. Mijn ouders zijn me dan 's avonds komen halen zodat ik wel thuis kon slapen. Overdag kan ik me echt goed houden, maar 's nachts is het soms wel pijnlijk om een goede slaaphouding te vinden. Dus slaap ik voorlopig in de relax zetel, en kan ik ondertussen al af en toe eens een uurtje plat liggen.

Vergeleken met vorige week, ben ik echt al heel passen vooruit gegaan, en we houden de moed erin!

Tot volgende week,

Mieke