Ongeval ...

De meesten weet het ondertussen alweer wel, wegens een ski-ongeval ben ik hier met een beetje vertraging!

Mijn eerste week in Zurich viel erg goed mee, hele lieve collega's, een fijne bureau met veel zonlicht, een goeie tramverbinding naar het werk, lekker eten in de supermarkt, heerlijk lopen langs het meer, en vlotte communicatie met het werk in London en mijn vriendjes en familie.

Woensdagavond ben ik zelfs iets gaan drinken met een lokale Belg die bevriend is met een van onze Londonse Belgen. Heel gezellig. Donderdagavond was Ruben al in het land, en vrijdagavond zijn we dan ook nog even gaan wandelen in het stad.

Zaterdag begonnen we dan aan onze dagtrip. Om 6u41 namen we de trein naar Flumserberg om er een dagje te gaan skien. Tegen 8u00 stonden we al in de skiwinkel om Ruben's snowboard te huren. Tegen 9u00 stonden we al bij een stralende zonnehemel op 2020m, klaar voor onze daguitstap. De eerste afdaling verliep vlotjes en wilden we nog eens herhalen ... maar dan is het fout gelopen ... ik ben helaas ongelukkig op mijn hoofd gevallen. Wat ik nu beschrijf is gebaseerd op Ruben's vertellingen want van zaterdagvoormiddag tot dindagnamiddag van deze week ben ik in coma geweest ...

Mieke viel op haar hoofd, en werd wat later afgevoerd met de helikopter en vervoerd met een ambulance naar het ziekenhuis van Chur. Ze kon niet zelfstandig ademen en werd geholpen door wat toestellen. Gelukkig had ze niets gebroken en tegen dinsdagmiddag was ze weer bij bewustzijn. Ondertussen hadden haar ouders hun vakantie naar Sevilla geannuleerd en de wagen richting Zurich genomen. Het resultaat van de val viel nog mee dankzij de zesdelige breuk in Mieke's helm. Ze heeft gekneusde ribben en een frontaal syndroom in de hersenenen. In het ziekenhuis werd ze uitstekend behandeld en vrijdag werd ze dan ook met een Oostnerijkse ambulance naar Dendermonde in Belgie gevoerd.

Ondertussen lig ik in het ziekenhuis van Dendermonde en weet ik dat ik op termijn niets zal overhouden aan mijn val. Mijn motoriek en zicht zijn nog een beetje aangetast, maar ik ben aan de betere hand. Zaterdag kreeg ik bezoek van mama, papa, meme, pepe, Koen en Tina, nonkel Ghuislain en Mieke, en mijn schoonouders. Vandaag kreeg ik bezoek van Ellen, Elke, Steven en Bazil, Pieternel, Delphine, Ines, Dominique, Jan, Wouter, mijn ouders, Filip, Sofie, Heleen, Nico, mijn schoonouders, en schoonbroer Filip. Het was echt leuk om zoveel bekommernis te zien en het helpt me in elk geval om de pijn te verbijten van mijn ribben! Morgen krijg ik hopelijk meer nieuws van de dokter en hopelijk mag ik dan binnnkort naar huis.

Veel groeten,

Mieke