Uitwaaien op de langste pier ter wereld

Vandaag ben ik met de trein richting Essex getrokken. Na wat bladeren in mijn Lonely Planet en wat gecommuniceer met mijn Britse collega's, had ik dus besloten om dit weekend eens naar de kust ten oosten van London te gaan. Ik heb dus heerlijk rondgewandeld (en veel foto's genomen) in Leigh-on-Sea en Southend-on-Sea. Het eerste is een klein vissersdorpje, waar je overal verse vis kan eten en gezellig langs de kustlijn kan wandelen. Southend is eerder een klein stadje, waar de grootste attractie de pier is. Deze is waarschijnlijk niet spectaculairder dan die van Oostende, alleen is hij veel langer (de langste van de wereld dus!) en kan je er zelfs een treintje opnemen. Maar ik heb de 2.2km heen en weer gewandeld. In het begin had ik spijt dat ik mijn warme winterjas aanhad omdat het weer veel beter meeviel dan gedacht (geen regen!). Algauw had ik door dat die jas met kap meer dan welkom was op die winderige pier! De frisse zeelucht heeft mij in elk geval als stadsmus veel deugd gedaan.

Deze week is een beetje lastig op gang gekomen, want dat weinig slapen door het nemen van de Eurostar in de vroege ochtend was toch wat in mijn kleren gekropen (maar geen gezaag, die tripjes naar Belgie zijn het zeker waard). Ondertussen ben ik alweer uitgeslapen en ben ik vrijdagavond al eens op pad geweest. Samen met Ingrid en nog twee Belgische dames ben ik naar "The Duchess" gaan kijken, een mooie film waarbij er net geen traantjes gevloeid zijn :-). Verder ben ik dinsdag weer naar het voetbal gaan kijken ... maar helaas de Belgen zijn twee keer verloren. Hopelijk deze week wat beter.

Op het werk is er nog niet veel veranderd ... nog steeds aan het lezen (dinsdag komt Lars terug en dan zal er wel verandering in komen). Maar de sfeer met de collega's is echt leuk. Tijdens de lunch en koffiebreak babbelen we er ondertussen toch al lustig op los. We is in dit geval: Voralak (mijn Thaise collega doctoraatsstudent), Dave (UK), Pat (Polen) en Jaya (India) -- alle drie lab technicians. Binnen drie weken gaan we hier bij ons thuis samen koken -- ben al eens benieuwd. Door die verschillende culturen en religies is alvast varkensvlees en rundsvlees van het menu geschrapt. Helaas lusten er ook een paar geen schaaldieren ... dju toch. Gelukkig dat ik vanmiddag al eens van de verse krab heb kunnen proeven in Leigh.

Tot volgende week ... met verslag van een weekendje in West-Engeland (ja, ja!).

Mieke