Veilig in London

Hallo,

Wij zijn de week normaal begonnen met op dinsdag turnles en nadien een bezoek aan het werk want wij zijn van bureau verhuisd. Woensdagochtend nam ik samen met een collega de trein naar Birmingham voor een tweedaags bezoek aan een blaaskanker project. In de namiddag kregen we wat berichtjes uit Belgie en dan zijn we ook het nieuws beginnen volgen. Het was geen goed nieuws en onze collega's in het St Thomas' ziekenhuis hebben veel werk gehad. Maar het was best om het Engelse nieuws te volgen, want de Belgisch pers rapporteert zo dramatisch. Uiteraard waren de feiten heel erg, maar hier wordt daar nuchterder mee omgegaan. De volgende dag schreef de Belgische pers over hoe stil het is in London, terwijl er hier in de kranten staat dat het nachtleven verder gaat en de Londenaar zich niet laat doen - bij gevolg zijn wij nu ook niet bang als wij hier rondlopen. We moeten verder en we laten ons niet bang maken.

Donderdagavond was ik dan terug thuis van Birmingham en sinds vrijdag vertoef ik voor namelijk op het Europees Urologie Congres dat dit jaar doorgaat in oost London (vorig jaar was dat in Munchen). Finn en Ruben hebben dus een heel weekend samen genoten van de zon terwijl mama aan het werken was. Gisteren zijn ze in Richmond Park gaan lopen en hebben ze het gras afgereden. Vandaag zijn ze naar de kinderboerderij geweest, het huis van Darwin, en gaan wandelen met de rugzak. Ik ben net thuis en morgenvroeg moet ik al terug om 7u30 paraat zijn. Het congres is wel enorm productief en ik heb al met heel van collega's uit heel Europa samengezeten. Naar jaarlijkse gewoonte ben ik ook Nina al tegengekomen want zijn werkt voor het bedrijf dat de robots maakt voor de urologie operaties. Zaterdag in de late namiddag was ik wel al thuis en dan ben ik tot bij Netty gelopen om dan nog samen 5km te lopen. In mei lopen we een halve marathon en dus moeten we nog wat trainen :).

Het was hier dus een week met heel uiteenlopende ervaringen, maar we sluiten ze af op een positieve manier en zijn blij dat er hier op een erg nuchtere manier wordt omgegaan met de terreurdreiging.

Veel groetjes en tot volgende week,

Mieke