Regen in Parijs

En hier zijn we weer – deze keer wel op tijd.

Dinsdag was ik thuis met Finn en hadden we het gewone schema: 5km lopen, kleuterturnen, en zingen in de bib. Er was heel veel regen en tijdens het lopen zijn we da nook helemaal uitgeregend – althans ik toch, de hoes van de buggy is waterdicht. Woensdag en donderdag waren gewone werkdagen, maar donderdagavond namen we nog een keer de Eurostar. Deze keer niet naar Brussel, maar naar Parijs. We hadden nog een gratis retour tegoed wegens een lange vertraging in December – die kwam ons goed uit want zo konden we Finn’s nieuwe nichtje Emma gaan bezoeken in Parijs.

De trip verliep vlot en mits wat vertraging kwamen we ook snel aan in ons hotel vlakbij Gare de Lyon – er waren stakingen dus moesten we onze route wat wijzigen. Maar vrijdagochtend moesten we onze route nog veel meer wijzigen. Normaal is er een directe trein van Gare de Lyon naar Melun zodat we op 30 minuten tijd bij Filip en Miriam zouden zien. Wegens een staking van de treinen was dat helaas niet het geval en wegens de enorme overstromingen konden we ook de lokale trein niet nemen want alles stond onder water. Uiteindelijk is Filip tot in Parijs gereden om ons te komen halen en zo hebben we er in total 4u in plaats van 30 minuten over gedaan. Eind goed, al goed – we werden warm onthaald en Miriam had lekker gekookt. Finn en Marta konden vrolijk spleen en we zijn dan ook even gaan wandelen in Melun … ramptoerisme was helaas wel de correcte terminologie, je moet maar eens naar de foto’s kijken. Sommige auto’s stonden letterlijk volledig onder water.

Vrijdagavond reden de treinen terug zodat we wel vlot naar ons hotel konden. Zaterdagochtend reisden we dan terug naar Gare du Nord om de Eurostar naar London te nemen. Daar kwamen we rond 13u aan zodat we dan rechstreeks naar Wandsworth gingen. Na een lunch kon Finn dan het zwembad in duiken voor de laatste zwemles van niveau 6. In juli begint hij aan niveau 7. ‘s Avonds genoten we er eigenlijk wel eens van om gewoon thuis te zijn en niets te doen te hebben.

Vanmorgen waren we al vroeg uit de veren want Ruben moest 30km lopen ter voorbereiding van de marathon. Finn en ik liepen samen 10km. Het weer in London was gelukkig veel beter dan in Parijs. Vanmiddag reden we dan richting London Bridge want op het werk was het Cancer Survivor Day voor patienten en hun families. Net zoals vorige jaar heb ik ook een van de wetenschappelijke praatjes gegeven – deze keer over sporten en kanker. Er waren ook veel randactiviteiten zodat Ruben en Finn (in het gezelschap van Wouter en Luca) van alles te doen hadden: zand, pony’s, een hond, bellen blazen, … Nadien had Ruben zin in een ijsje en zo zijn we uiteindelijk nog met z’n allen gaan eten bij Jamie’s Italian – zelfs Hans heeft ons vergezeld.

De week zit erop en we zijn er weer klaar voor. De komende week zal ik terug in Frankrijk (deze keer in Lyon) doorbrengen en we eindigen in Belgie.

Veel groetjes!

Mieke