En er kwam maar geen einde aan mijn afkickverschijnselen van Oostenrijk. Deze week heb ik in Zurich gewerkt en elke avond kon ik nog genieten van de heerlijke zon en het zicht op de Alpen. Ze hadden ook Almdudler in de supermarkt, dus mijn week kon al niet meer stuk!
Vrijdagavond kwam ik terug aan in London en wachtte ik samen met Ruben in het station van London Bridge op Dries en Anneleen. Zij vertrekken morgen terug naar Belgie, vandaar dat ik nu dus pas mijn blog schrijf. Vrijdagavond hebben we nog lustig bijgekletst en zaterdag zijn we dag dag gestart richting Walthamstow. Anneleen had hierover iets gelezen in de krant en zo zijn wij op de langste markt van Europa geweest - 1km lang. Daarna trokken we richting Epping Forest om te genieten van het groene London. Er werd op eikeldopje gefloten en 's avonds keerden we terug richting stad om nog even het Thames Festival mee te pikken. We aten thuis nog past zodat we scherp stonden voor de halve marathon van deze ochtend.
De race vertrok deze keer in Greenwich en liep een klein beetje anders. De benen zaten goed, maar helaas liep het niet goed met het parcours ... 19,000 mensen moesten door een poort van 2m breed lopen ... we verloren 7 minuten al stilstaand en koelden af. De straten waren vaak te smal waardoor we vaak op verschillende tempo's moesten lopen. Mijn suikerspiegel vond dat niet zo fijn waardoor we pas na 2u12 minuten aankwamen, min de 7 minuten stoppen komt dan toch nog op 2u05 minuten. We waren een beetje teleurgesteld want moest het parcours beter geweest zijn, hadden we het zeker in minder dan 2u voor elkaar gekregen.
Maar we waren blij met een succesvolle finish en vierden dat thuis met pannenkoeken. Daarna trokken we weer richting stad en stilden we onze honger nog meer met Thai, gevolgd door 40 liedjes van the Beatles in de musical 'Let it Be'. De sfeer zat er in en we hebben ze ziel uit ons lijf gelopen, nadat we al de benen van onder ons lijf gelopen hadden - om het met Dries zijn woorden te zeggen.
Nu kruipen wij in ons bedje want morgen begint de werkweek weer.
Tot volgende week!
Mieke
... from Belgium to Boston ... to London ...
.
Altijd op zwier ...
Zoals Koen het gezongen heeft voor mijn 25ste verjaardag:
"Ons Mieke dat is een globetrotter, van de wereld heeft zij al heel wat gezien. Maar Malderen dat zal ze niet vergeten, dat staat ongetwijfeld nog in de top tien."
"Ons Mieke dat is een globetrotter, van de wereld heeft zij al heel wat gezien. Maar Malderen dat zal ze niet vergeten, dat staat ongetwijfeld nog in de top tien."
No comments:
Post a Comment