Donderdagochtend
ben ik dan samen met mijn doctoraatsstudent naar Wenen gevlogen. We kwamen aan
in de vroege namiddag, checkten in, registreerden ons voor het congres (deze
keer over prediabetes en metabool syndroom), en woonden de eerste sessie bij.
Deze was al rond 17u00 gedaan zodat we van de zon in Wenen konden genieten en
ook van de oude binnenstad. We konden zelfs buiten eten – en de Oostenrijkse
keuken bracht mij onmiddellijk in vakantiestemming.
Vrijdag waren we
al om 8u00 op het congres, maar ‘s avonds ging Jennie naar de Spaanse rijschool
omdat ze fan is van paarden, en ik ging op bezoek bij Mark en Greta, Londense
Belgen waar ik ook vorig jaar al eens bij op bezoek geweest bent. Tegen 23u30
was ook Ruben in het hotel. We moesten vrijdag ook best wel slecht nieuws
verwerken. Nadat onze koper van onze flat zich had teruggetrokken vorige week,
heeft ook de verkoper van het huis zich teruggetrokken. De Engelse wet is
vreselijk … er is niets dat wij kunnen doen … er is nog een heel klein
waterkansje op dinsdag … maar we hebben alle hoop zo goed als opgegeven. Dat
betekent dat we nog steeds onze flat willen verkopen, maar eerst een ander huis
moeten vinden … en voorlopig lijkt het niet dat er iets naar onze zin op de
markt is. De enige troost die er vrijdag was, was het eten dat geserveerd werd
op het congres … de Oostenrijkers serveerden hun trots … verse kaiserschmarren.
Alles was goed om mij toch een beetje vrolijker te maken.
Zaterdag waren we
ook al om 8u00 paraat op het congres. Ruben sliep uit en in de namiddag
ontmoetten we hem in het Sacher Hotel voor een authentieke sacher torte. Jennie
nam daarna het vliegtuig naar Londen en wij wandelden via Nashmarkt en
Belvedere naar Mark en Greta. Zij serveerden lekker eten en we hebben zelfs nog
eens de Kolonisten van Catan gespeeld.
Vanmorgen hebben
we uitgeslapen en tegen de middag hadden we dan afgesproken in Oberlaa, een
groot park populair bij de inwoners van Wenen. Na twee dagen bewolking, liet de
zon zich vandaag weer van haar beste kant zien! We aten buiten op terras,
wandelden langs de speeltuin, en Ruben werd omgebouwd tot het privé-paard van
Louise. We trokken nog eventjes langs Belvedere, waarna Mark ons terug naar de
luchthaven bracht.
En voilà, nu
zitten we op het vliegtuig richting London. De werkweek kan weer beginnen en de
volgende drie weken (en toch ook wel twee weekends) blijven we in London. We
hopen nog een klein beetje op goed nieuws, maar dat verneem je dan volgende
week wel.
Veel groetjes,
Mieke
No comments:
Post a Comment