Luchthavens en vertragingen

Met vertraging geland in London op zondagavond rond 23u00. Een taxirit, een uitgepakte en ingepakte valies later, was het alweer 00u30, tijd om te gaan slapen. Maar om 4u30 maakte de wekker alweer van zijn oren, want om 5u00 was het tijd om de taxi in te stappen, deze keer niet naar Terminal 3 maar naar Terminal 5 van Heathrow. Ondertussen is het 6u34 en zit ik aan gate A13 te wachten op de vlucht naar Stockholm van 7u15. Laat ons hopen dat ik 2u kan slapen op het vliegtuig want anders belooft het geen al te productieve dag te worden.

De voorbije week was erg druk, en maandag tot woensdag heb ik voornamelijk doorgebracht op mijn bureau, met dagen van 6u tot 19u00 achter de computer of 7u30 tot 21u30. Maar het was wel een productieve week want ondertussen is er een paper gesubmit, zijn er twee papers naar de co-auteurs gestuurd, en is een vierde paper bijna klaar. Donderdagochtend ben ik dan richting Heathrow getrokken met de tube, en enkele uren laten liep ik onder de stralende hemel van Barcelona … wie dacht dat het was om even op vakantie te gaan heeft het fout. Van donderdagavond tot zondagmiddag was er de tweede “multidisciplinary conference on urological cancers”. Dit was een erg medisch gerichte conferentie en dus heel interessant voor mij omdat ik meestal focus op het wetenschappelijke en het dus nuttig was om ook de praktijk een beetje onder de knie te krijgen.

Maar bij gevolg werd er dus weer vroeg opgestaan want conferenties beginnen meestal al om 8u00 's morgens en eindigen zo rond een uur of 18u00. Vrijdagavond maakte ik nog een tochtje naar de luchthaven van Barcelona, deze keer niet om een vliegtuig te nemen, maar Ruben te gaan halen. Hij kon heel het weekend de toerist uithangen :-). Gelukkig moest ik in het weekend enkel zaterdagnamiddag en zondagvoormiddag naar de conferentie. Op de andere momenten hebben we genoten van Barcelona: de Ramblas, de vele markten, het strand van Barceloneta, de warme zon (althans op zaterdag), heerlijke tapas, winkelen, een tramritje naar de Tibidabo (kben even de correcte naam vergeten), en nog meer lekkere tapas. Het weekend vloog voorbij en voor we het wisten zaten we alweer op de luchthaven te wachten op een vliegtuig naar London, waar ik even moest lachen toen ik zei “Home sweet home”. Na anderhalf jaar denk ik dan London zo wel kan noemen.

De ze week ben ik in Uppsala, maar zondag breng ik verslag uit vanuit London!

Liefs,
Mieke