Montreal - Boston - London - Belgium

En zo blijft een mens maar de wereld rondvliegen ... nu blijf ik toch wel de volle maand hier op het eiland (met een kleine tussenstop in Belgie weliswaar).

Montreal:
Hoewel ik de voorbije twee weken mijn Franse lessen gemist heb, kan ik toch zeggen dat ik een aardig mondje Franse gesproken heb de voorbije week. Vooral op zondag heb ik mijn best gedaan want dan zat ik 10u lang in de wachtkamer van de spoedafdeling van het St-Lucas hospitaal. Niet dat ik ernstig ziek was (vandaar de lange wachttijd), maar de beten van de wandluizen waren geinfecteerd en ik had koorts ... tijd voor antibiotica dus. Ondertussen ben ik alweer helemaal hersteld en kan je hier en daar enkel nog wat rode vlekjes detecteren. Verder heb ik ook wel genoten van Montreal, het oude gedeelte is bijzonder Europees, maar persoonlijk vind ik toch dat het Europese gehalte van Montreal een beetje overroepen wordt. Het mooiste stuk van Montreal vond ik de Mont Royal, de heuvel in het park met prachtige herfstkleuren ... een heuse beklimming die beloond werd met een prachtig zicht over de stad!

Boston:
Dinsdag was het dan zover, eindelijk terug naar Boston, ondertussen was het al meer dan 14 maanden geleden. Maar er was nog niet zoveel veranderd. Het was erg fijn om mijn vriendjes allemaal terug te zien: Jen en Alex, Justin en Sara, Jake, Nayana en Carmel, Victoria, en Daniela. Wie mijn blog al een tijdje volgt, zal de namen zeker en vast herkennen! In Boston was mijn toeristisch enthousiasme gekalmeerd (omdat ik het natuurlijk ook al zo vaak gezien heb) en kon ik gewoon genieten van wat luie vakantie, gaan eten, wat shoppen, wat wandelen, ... erg fijn. En plots was het vrijdag ... tijd om naar London te vliegen.

Het beloofde een lastige trip te worden want om 2:30pm zat ik al vast in het vliegtuig ... Obama vloog ook van Boston naar New York en bijgevolg werd zowel in Boston als in New York het luchtverkeer een tijd stilgelegd. De normaal 45 minuten durende vlucht, duurde wat langer en tegen 6u15pm was ik dan toch in NYC. Daar had ik het vlieggeluk geheel aan mijn zijde, want om 6u25 was ik aan de gate voor London en mocht ik plots nog het vliegtuig van 6u35 nemen! De laatste passagier aan boord en tegen 8u 's morgens was ik London (een 2.5 uren vertraging werden in de lucht herleid naar 1u). Gelukkig had ik twee zitjes op het vliegtuig en heb ik toch 3u slaap van goeie kwaliteit geproduceerd. Eenmaal aangekomen in London bleek de tube in de luchthaven niet te rijden, dus dan maar een taxi genomen, waardoor ik uiteindelijk al om 9u15 in Kennington was, home sweet home.

Bagage uitpakken, douchke nemen, valiesje maken, en ik was weer fris en monter om te reizen ... deze keer met de Eurostar naar Brussel. Maar ik zat nog geen twee minuten op de trein en ik lag al in slaap. In Brussel stond taxi papa mij op te wachten en eens in Malderen aangekomen was het alweer tijd om te vertrekken. Ruben werd opgepikt in het station en weg waren we richting Gent alwaar er een groot feest van start ging. Neen, ik was niet een van de 35000 deelnemers van I love Techno, maar wel een van die 75 vrijwilligers die vijf jaar geleden aanwezig was bij de start van BIZON vzw. De vijfde verjaardag van BIZON werd gevierd en het was vooral tof om heel veel mensen terug te zien!

Kwestie van een jetlag te vermijden, zijn we maar om 2u richting Malderen gereden ... en effectief ik heb 9u kunnen slapen. Ondertussen was het wel alweer middag en konden we toch nog genieten van een herfstwandeling in Lippelo bos. De dag vloog voorbij en het was alweer tijd om Ruben te droppen in Brussel-Zuid voor een ritje Eurostar.

Ik ben zelf vanmorgen om 8u in Malderen vertrokken om tegen 11u aan mijn bureau te zitten en ondertussen zit de werkroutine er alweer in!

Tot volgende week, vanuit London!

Mieke