Zweedse, Vlaamse, en Duitse delicatessen

Hoi!

Maandagochtend ben ik dus zoals gezegd richting Zweden gevlogen. Tot donderdagavond ben ik naar een soort schrijfseminarie geweest in een oud klooster in Sigtuna, bovenop een heuvel met zicht op het meer. Alle onderzoekers die werken op PCBaSe, een Zweedse prostaatkanker database, kwamen er samen om samen te werken aan papers en onderzoek van deze dataset. Om toch even naar de Zweede delicatessen te gaan ... 's morgens en 's middags buffet en 's avonds telkens een vier gangen menu. Heerlijke gegrilde vissen, verse boschampignons en Zweedse bosbessen, typische Zweedse koekjes, ... noem maar op ... het heeft allemaal op de menukaart gestaan.

Donderdagavond ben ik dan aangekomen in Zaventem om te genieten van een paar daagjes Belgie. Helaas stond er ook een doktersbezoek op het programma want het lopen van vorige zondag heeft toch enige bacterien met zich meegebracht en de sinussen en bovenste luchtwegen waren er niet zo content mee. Maar ondertussen zijn we alweer aan de betere hand. Vrijdag stond dan in het teken van de verhuis Gent-Laakdal. Ruben's inboedel werd met hulp van de broers (zowel de mijne als de zijne) verhuisd en na een uurtje file op de E17 en weer uitladen, werd het werk beloond met frietjes van het frietkot. Dat blijft toch ook een Belgische delicatesse!

Zaterdag stond er een uitstapje Brussel op het programma want de kleerkast moest aangevuld worden met hemden, kostuums, deftige schoenen, en dassen, ... ja als je in London gaat werken, moet je natuurlijk de kleerkast een beetje aanpassen :-). Zaterdagavond was natuurlijk het fijnst van allemaal, een afscheidsfeestje voor Ruben waarbij vrienden van her en daar naar Gent waren afgezakt. Met een mooie fotocollectie waarbij ze samen de zin "We zullen je allemaal missen!" vormeden werd de avond mooi ingezet. Afscheid nemen doet pijn ... maar London is niet het einde van de wereld he ... zegt zij die ondertussen al wel gewend is om van hier naar daar te trekken :-). En ik kan natuurlijk moeilijk zeggen dat ik niet blij ben met deze verhuis over het kanaal ...

Het werd een feestje tot in de vroege uurtjes en ik zit dan nu ook met zeer moeie ogen naar mijn computer te staren hier op mijn bed in Berlijn. Deze namiddag ben ik dus weer het vliegtuig opgestapt, deze keer naar onze Duitse buren. Tot donderdag gaat hier de grootste Europese kanker conferentie door. Mijn collega is vanuit London gekomen en samen zijn we dan met de trein van de luchthaven naar het centrum gereisd. Tegen 20h30 waren we dan op de conferentie om ons in te schrijven ... zo hoeven we morgen niet in de rij te gaan staan. Daarna met de taxi naar het hotel en gelukkig konden we om 21h15 onze benen onder tafel steken ... deze keer voor een echte wienersnitzel en kasespatzlen ... de kenners weten ondertussen wel dat deze laatste op mijn bord terecht gekomen zijn.

Ik ga hier nu mijn bedje inkruipen want om 6u25 gaat morgenvroeg de wekker al aflopen ...

Tot volgende week voor een verslag uit Belgie over Berlijn!

Mieke