Overwhelmed

Ik ben al even aan het denken over hoe ik mijn blog zou schrijven vandaag, maar ik geraak er niet uit ... mijn blitsbezoek aan de VS was op en top en vol leuke dingen. Ik zal een poging doen om toch een klein verslag neer te schrijven.

Donderdagvoormiddag ben ik dus nog gaan werken om dan in de namiddag het vliegtuig te nemen naar Washington DC. Het begon al goed want op de luchthaven kreeg ik mijn lunch gratis en voor niets omdat ze mij te lang laten wachten hadden, hoera ... af en toe kan ik dan toch geduldig zijn (en er zelfs voor beloond worden!). Eens aangekomen in Washington moest de efficientie van de Amerikanen even inboeten. Maar een uur later was ik dan toch door de paspoortcontrole en werd ik opgewacht door Sara en Pieternel. Veel bijgeklets later vielen we als een blok in slaap want ondertussen waren we toch wel al bijna 24u wakker.

Jetlagsgewijs waren we om 7u00 al paraat en rond 8u40 liepen Pieternel en ik rond in de straten van DC. Vele grappige foto's (van the Mall, the Monuments, en the Capitol) later, ontmoetten we Sara voor lunch in Georgetown (hoewel de foto's laten vermoeden dat we ook met Obama hadden afgesproken voor lunch). Daar hebben we vollenbak genoten van de zon aan de Potomac rivier en een wandeling naar Arlington Cemetry. 's Avonds zijn we dan samen met Alex en ook Stephanie, een ander oud-klasgenootje van mij dat in DC woont, gaan eten. Een paar drinks later sloeg de jetlag weer toe (of waren dat die km's wandelen die in onze benen zaten?) ... rond 23u30 moesten we toch in ons bedje.

Zaterdag zaten we al om 9u00 in de auto, op weg naar Williamsburg, VA. Wie een heel goed geheugen heeft, herinnert zich misschien nog wel dat ik twee jaar geleden ook Pasen gevierd heb in Williamsburg. De familie Green had ons weer uitgenodigd! De zon heeft zaterdag even een dutje gedaan, ideaal dus om wat rond te neuzen in de massa's outlet stores. En ook al waren we in de VS, er was een Esprit winkel aanwezig :-). 's Avonds zijn we uitgebreid gaan eten, maar niet zomaar gaan eten. Het was een ware kookles. Beeld je het programma 1000 seconden in waarbij je deze keer niet in je zetel voor TV zit, maar aan tafel en al het eten wordt je voorgeschoteld. De verschillende gerechten kan je smakelijk bewonderen in mijn fotoreeks van Washington DC. We waanden ons bijna in Europa, alleen de grote van het dessert en het eten met vork (zonder mes) verraadde natuurlijk dat we in de VS waren. Maar Pieternel en ik hebben de Belgische manieren hoog in het vaandel gedragen ... we eten nog steeds met mes en vork :-).

Zondag waren we alweer vroeg uit de veren, want de paashaas was langsgeweest! Zelfs voor Pieternel en Mieke had hij een mandje met lekkers gebracht! In de voormiddag zijn we dan met de hele familie naar de kerk geweest, een evangelische protestantste kerk met 1500 aanwezigen. Niet helemaal ons ding, maar de Hallelujah gezongen door een koor van ongeveer 100 man, in zo een reuze zaal/kerk geeft je toch wel even een rilling. De traditionele paasbrunch werd dan verteerd door een wandeling in het koloniale Williamsburg. De zon was ondertussen weer van de partij en heeft toch enkele rode vlekken achtergelaten :-).

Na een Amerikaanse good bye knuffel zaten we alweer in de auto richting Washington, DC. Deze keer werden Pieternel en ik gedropt in Dulles International. We konden samen door de security, maar dan moesten ook onze wegen weer scheiden, Brussel en London waren de finale bestemmingen. Het was een blitsbezoek om U tegen te zeggen!

Maar mijn Amerikaans avontuur was nog niet afgelopen. In Terminal 5 van Heathrow had ik nog een date met Daniela, mijn Italiaanse flatmate uit Boston! Zij vloog vandaag terug naar Boston en toevallig kruisten onze wegen in Terminal 5. Gelukkig had ik 6u geslapen op het vliegtuig zodat we vrolijk konden bijkletsen! En zelfs op de metro was het Amerikaanse avontuur nog aan de gang. Toevallig werd ik door Amerikanen omsingeld, en ja vriendelijk als ze zijn, beginnen ze er natuurlijk lustig op los te babbelen.

In Kennington werd ik dan weer in de Londonse realiteit gegooid. Een douche later ben ik alweer helemaal de oude en kijk ik uit naar mijn volgend Amerikaans avontuur in oktober!

Tot volgende week!

Mieke