"Stein Devolder!"

Wat voor een titel is dat nu weer ... uiteraard verwijs ik hier naar de Amerikaanse uitspraak voor de winnaar van de Ronde van Vlaanderen, Stijn Devolder. Het voorbije weekend heb ik de Belg in mij extra moeten laten bovenkomen want volgens de Amerikaanse wielerfanaten, is een echte Belg fier op de Belgische koers. Waarschijnlijk ben ik daar wel fier op, maar ik moet helaas bekennen dat ik er weinig of niets van ken.

Vrijdagavond ben ik dus aangekomen in Atlanta, om bij te kletsen met Laura en Clara -- twee vrienden die ik heb leren kennen de voorbije zomer in Kenia. Zaterdagochtend ben ik samen met Laura en haar vriend, Grant, richting Noord gereden, naar de bergen van Georgie. Hier vond de zesde etappe van de Ronde van Georgia plaats, een bergrit. Nadat we Grant gedropt hadden aan de voet van de berg, zijn Laura en ik de plaatselijke wijngaarden gaan bezoeken om dan rond de middag Grant te ontmoeten op de top van de berg. Daar konden we dan de echte wielrenners aanmoedigen want het was wel een erg steile berg! Vervolgens werden de bezoekjes aan de wijngaarden verder gezet en werd mij aangeraden om een typisch zuiderse maaltijd te nuttigen ... en het was de moeite waard. Het leuke aan het zuiden van de VS, is dat het er veel goedkoper is en je dus voor het bedrag van een pizza in Boston een echte maaltijd kan kopen!
Ondertussen werd ik door Grant getest voor mijn kennis over het Belgische wielrennen ... behalve Tom Boonen en Stijn Devolder kon ik helaas niet zoveel antwoorden, ik vrees dat ik gebuisd zou zijn voor een echte test :). Maar gelukkig kon Grant mij erg veel vertellen -- best wel grappig om door een Amerikaan geinformeerd te worden over het Belgische wielrennen.

Zaterdagavond zijn we dan met zijn allen echte hamburgers gaan eten, en werden wijsheden uitgewisseld bij een kan bier. Zondagochtend was een heerlijk luie zondagvoormiddag en in de namiddag werd ik weer ondergedompeld in de wereld van de wielersport: de zevende en laatste etappe van de Tour! Met onze VIP tickets hadden we recht op een gratis maaltijd en drie uur later zagen we de renners langs de finishlijn passeren.

In de late namiddag ben ik dan samen met Laura op bezoek geweest bij een hele hoop vrienden van haar, om een van hun gemeenschappelijke vrienden te herdenken. Laurel heeft een maand geleden zelfmoord gepleegd, en haar vrienden proberen dit nu te verwerken. Ikzelf ben deze zomer een weekend op pad geweest met Laurel in Nairobi en het was dan ook erg onverwacht om dit nieuws te horen. Maar de vriendengroep probeert dit op een erg vredige manier te verwerken.

Later die avond zijn we dan gaan eten samen met Clara en Grant om een erg geslaagd weekend in feeststemming af te sluiten.
Dit was mijn verhaal uit het Zuiden, en volgend weekend krijg je er terug eentje uit het Noorden ... weer met een Belgische tint -- maar deze keer van echt Belgen: Caroline en Nele komen op bezoek.

Tot volgende week!

Mieke